De mensen die je het liefst wilt hebben, zijn niet aan het zoeken. Wil je passief werkzoekenden bereiken, dan moet je eerder in beeld zijn dan zij gaan kijken. Dat moment ligt meestal maanden vóór de dag dat jij een vacature plaatst. Een grotere wervingscampagne lost dat niet op.
De beste vakmensen hebben gewoon een baan
Een vacature bereikt vooral mensen die actief zoeken. Dat is een kleine groep. In het derde kwartaal van 2025 zocht 12,3% van de beroepsbevolking actief naar ander werk. Dat blijkt uit cijfers van Intelligence Group. Nog eens 43,8% zocht niet actief, maar stond wel open voor iets anders. Die groep heet latent of passief werkzoekend. De overige 44% stond nergens voor open.
Tegenover elke actieve zoeker staan dus ruim 3,5 mensen die wel te verleiden zijn. In schaarse vakken is dat verschil nog groter. In de bouw was de latente groep in een eerdere meting zelfs 7,7 keer zo groot als de actieve groep.
Die latente groep kijkt ook niet elke week op vacaturesites. Dat meldt Intelligence Group in HR Praktijk. Ze hebben het druk met hun werk bij een ander. Dat werk doen ze vaak ook nog goed. Anders wilde je ze niet zo graag hebben.
Een overstap begint maanden voordat iemand solliciteert
Bijna niemand wordt op maandag wakker en solliciteert op dinsdag. Een overstap gaat veel langzamer. Meestal loopt hij zo.
Eerst komt er een gedachte. De nieuwe planner maakt er een rommeltje van. Of het 3e project op rij loopt uit en niemand vraagt waarom. Iemand denkt dan: is dit het nou?
Daarna gebeurt er maanden niets. Er komt een mooi project voorbij en de vakantie was fijn. De gedachte zakt weg. Helemaal weg is hij alleen niet.
Dan komt de verjaardag. Iemand vertelt over zijn werk. Een zwager of buurman zegt: "Bij ons is dat eigenlijk best goed geregeld." Of: "Mijn neef werkt bij die onderneming hier verderop. Die is hartstikke tevreden."
Pas daarna gaat iemand kijken. Dat kijken gaat anders dan zoeken op een vacaturesite. Iemand googelt je naam en bekijkt je website. Op LinkedIn kijkt iemand wie er bij je werkt en wat ze delen. Zo ontstaat een beeld. Klopt dat beeld, dan volgt er een berichtje. Soms is dat een sollicitatie, soms een vraag om samen koffie te drinken.
Je vacature komt pas helemaal aan het eind in beeld
Leg je vacature naast die tijdlijn en je ziet waar het misgaat. De vacature hoort bij de laatste stap. Iemand die nog twijfelt, ziet hem niet. Iemand in de stille maanden ook niet. En op de verjaardag praat niemand over jouw vacature. Wel over jou, als ze je kennen.
Je moet dus eerder in beeld zijn. Bij elke stap ziet dat er anders uit.
Een overstap begint maanden voordat iemand solliciteert
Bijna niemand wordt op maandag wakker en solliciteert op dinsdag. Een overstap gaat veel langzamer. Meestal loopt hij zo.
Eerst komt er een gedachte. De nieuwe planner maakt er een rommeltje van. Of het 3e project op rij loopt uit en niemand vraagt waarom. Iemand denkt dan: is dit het nou?
Daarna gebeurt er maanden niets. Er komt een mooi project voorbij en de vakantie was fijn. De gedachte zakt weg. Helemaal weg is hij alleen niet.
Dan komt de verjaardag. Iemand vertelt over zijn werk. Een zwager of buurman zegt: "Bij ons is dat eigenlijk best goed geregeld." Of: "Mijn neef werkt bij die onderneming hier verderop. Die is hartstikke tevreden."
Pas daarna gaat iemand kijken. Dat kijken gaat anders dan zoeken op een vacaturesite. Iemand googelt je naam en bekijkt je website. Op LinkedIn kijkt iemand wie er bij je werkt en wat ze delen. Zo ontstaat een beeld. Klopt dat beeld, dan volgt er een berichtje. Soms is dat een sollicitatie, soms een vraag om samen koffie te drinken.
Zo krijg je minder reacties die wel passen
Je wilt eigenlijk dat de verkeerde mensen afhaken voordat ze reageren. En je wilt dat de juiste mensen het makkelijk vinden om wel te reageren.
Bij de eerste gedachte telt of mensen je naam kennen
Wie twijfelt, denkt aan een handvol werkgevers. Dat zijn de ondernemingen waar iemand al iets van heeft gezien of gehoord. Sta je daar niet tussen, dan doe je niet mee. Ook niet als je de fijnste werkgever van Maas en Waal bent.
In de stille maanden blijft hetzelfde verhaal hangen
In deze maanden zit niemand op jou te wachten. Een schreeuwerige wervingscampagne valt dan in het niets. Een rustig en herkenbaar beeld blijft wel hangen. Een collega vertelt over een lastige klus. Er staat een foto van de werkplaats op een gewone dinsdag. Elke keer gaat het om hetzelfde verhaal over hoe het werk bij jou gaat. Dat herhalen telt zwaarder dan steeds iets nieuws.
Op de verjaardag praten je medewerkers voor je
Dit moment heb je zelf niet in de hand. Je medewerkers wel. Wat zij over hun werk vertellen, weegt zwaarder dan elke vacaturetekst. Haal daarom eerst dat verhaal op. Vraag medewerkers waarom ze kwamen en waarom ze blijven. Vraag ook wat ze op een verjaardag over hun werk vertellen. Daar zit vaak iets in wat in geen enkele vacature staat. Bijvoorbeeld dat je op vrijdag om 3 uur naar de tandarts kunt, zonder dat iemand moeilijk doet.
Bij het rondkijken moet je website het verhaal bevestigen
Na de verjaardag gaat iemand kijken. Wat je online laat zien, moet dan kloppen met wat de zwager vertelde. Een werkenbijpagina over "een dynamische omgeving" met een stockfoto doet dan het omgekeerde. Iemand wordt er juist onzeker van. Echte collega's met echte verhalen bevestigen wat de zwager al zei.
Zichtbaar zijn in de maanden dat je niemand zoekt
Praktisch betekent dit één ding. Je laat ook als werkgever van je horen als er geen vacature openstaat. Dat voelt misschien als geld uitgeven aan niets. Toch bouw je juist in die maanden het beeld op dat later je vacature vult.
Dat hoeft niet groot. Meer is hier zelden beter. Een paar vaste momenten per maand werken beter dan een grote campagne als de nood al hoog is. Vertel dan steeds hetzelfde verhaal. Zo weten mensen in je omgeving wat voor onderneming je bent, ook als ze nu gewoon een baan hebben. Zijn ze toe aan iets anders, dan denken ze aan jou voordat ze gaan zoeken.
Op onze pagina over employer branding lees je hoe we kijken naar hoe je overkomt bij mensen die niet zoeken. Dan hoef je de volgende keer niet te hopen dat de juiste persoon toevallig die week op een vacaturesite kijkt.
