Wat een sollicitant dan bekijkt, past in een rondje van een minuut of 5. Je website, je LinkedIn en de foto's. Daarna valt het besluit: reageren of doorscrollen. Dat rondje weegt zwaarder dan je vacaturetekst. Om het te winnen hoef je niet harder te roepen. Je hoeft alleen te laten zien hoe het bij jou echt is.
Bijna iedereen maakt dat rondje. Jobrapido vroeg 500 Nederlandse sollicitanten wat ze doen na het lezen van een vacature. Van hen zoekt 91 procent online informatie over de werkgever. Loop het rondje dus even mee. Stap voor stap, met de ogen van iemand die jouw onderneming nog niet kent.
Stap 1: de sollicitant googelt je naam
Het rondje begint bij Google. Je website staat bovenaan, met daaronder je LinkedIn-pagina. Soms staat er een kaartje met je Google-reviews naast.
Daar gaat het meestal prima. De sollicitant ziet een echte onderneming met een adres en een website. Dat is fijn, maar het zegt nog niets over hoe het is om er te werken. Dus volgt er een klik.
Stap 2: de vacaturepagina toont alleen vacatures
In het menu staat "Vacatures" of "Werken bij". Daarachter vindt de sollicitant een lijstje met functies. Er staat misschien een zinnetje boven over een gezellig team en goede arbeidsvoorwaarden.
Dat is bij de meeste ondernemingen zo. Niemand doet hier iets fout. Die pagina is ooit gemaakt om vacatures kwijt te kunnen, en dat doet hij keurig.
Alleen zoekt de sollicitant iets anders. Wat er gevraagd wordt, stond al in de vacature. Nu wil die weten hoe het er is. Bijvoorbeeld wie er aan de koffie zitten en hoe de werkplaats eruitziet. Op een pagina met alleen vacatures staat daar niets over.
Stap 3: de foto's zijn van iemand anders
Dan de foto's. Je ziet 2 mensen die elkaar de hand schudden. Een groepje dat lacht aan een glazen tafel. Iemand met een helm die naar iets wijst buiten beeld.
Een sollicitant herkent stockfoto's meteen. Kwalijk is dat niet: een fotograaf laten komen staat zelden bovenaan je lijst als het druk is. En druk is het altijd.
Het gevolg is wel dat de sollicitant je pand niet ziet. Ook je bus, je werkplaats en je collega's blijven onzichtbaar. Het beeld past bij elke onderneming, en dus bij geen enkele. De sollicitant weet na deze stap even weinig als ervoor.
Stap 4: op LinkedIn is het al een tijdje stil
Daarna volgt LinkedIn. Daar staan een logo, een omslagfoto en een paar honderd volgers. Het laatste bericht is een kerstgroet van vorig jaar, of een felicitatie bij een jubileum van een collega.
Logisch, want je hebt een onderneming te runnen. LinkedIn bijhouden doe je als er tijd over is, en die is er bijna nooit.
Een stille pagina laat de sollicitant afvragen of hier eigenlijk iets gebeurt. Een antwoord komt er niet. Er blijft twijfel hangen waar enthousiasme had kunnen zitten.
Stap 5: het besluit valt zonder jou
Na een minuut of 5 is het rondje klaar. Er was niets mis en ook niets te zien. De vacature moet het dan alleen hebben van salaris en reistijd. Op die 2 punten win je het niet altijd van de onderneming 2 dorpen verderop.
Soms appt de sollicitant nog iemand. Volgens de Academie voor Arbeidsmarktcommunicatie zoeken ruim 9 op de 10 sollicitanten iemand in hun netwerk. Die persoon moet iets over de werkgever kunnen vertellen. Kent de sollicitant niemand bij jou, dan blijft het bij het rondje.
Veel ondernemers reageren op weinig reacties met meer bereik. Ze kiezen een extra vacaturesite of een advertentie op Facebook. Begrijpelijk, maar daarmee stuur je alleen meer mensen langs dezelfde lege pagina's. Meer bereik vergroot uit wat er al staat. Staat er weinig, dan krijg je vooral meer mensen die afhaken.
Een paar echte foto's en 2 collega's doen al veel
Om het rondje te winnen heb je geen campagne nodig, en ook geen nieuwe website. Je hebt een paar dingen nodig die de sollicitant nergens anders vindt.
Begin met echte foto's. Laat de plek zien waar iemand straks binnenloopt en de mensen met wie die gaat werken. Laat ook het werk zelf zien, met vieze handen als dat erbij hoort. Een sollicitant leest meer uit 1 echte foto van je werkplaats dan uit een hele alinea over teamgeest.
Laat daarna 2 collega's iets vertellen. De sollicitant wil horen wat een collega doet op een gewone dinsdag. Wat die leuk vindt en wat soms lastig is. Een verhaal over de missie voegt daar weinig aan toe. 2 korte verhalen van een paar honderd woorden zijn genoeg. Ze werken het best als ze klinken zoals die collega praat.
Zet die foto's en verhalen op de plek waar de sollicitant al kijkt: bij je vacatures. Een paar ervan kunnen ook op LinkedIn. Dan is het laatste bericht daar ineens geen kerstgroet meer.
Doe het rondje zelf eens
Pak vanavond je telefoon en doe alsof je jouw onderneming niet kent. Google de naam en klik op je vacaturepagina. Bekijk de foto's en open je LinkedIn. Zet er een timer van 5 minuten bij.
Stel jezelf daarna 1 vraag: weet ik nu hoe het is om hier te werken?
Nog beter: vraag de nieuwste collega om het rondje te doen. Die heeft het een paar maanden geleden nog echt gelopen. De kans is groot dat je iets hoort wat je zelf niet meer ziet.
Is het eerlijke antwoord "nou, niet echt", dan valt er met weinig al veel te winnen. Op onze pagina over employer branding lees je hoe we dat samen met jou opbouwen.
